Asgari Ücret Yönetmeliği

01.07.2008 - 31.12.2008 DÖNEMİ

ASGARİ ÜCRET VE YASAL KESİNTİLER

16 Yaşından büyükler

16 Yaşından küçükler

Brüt Ücret

638,70 YTL

540,60 YTL

SSK Primi İşçi Hissesi

89,42 YTL

75,68 YTL

İşsizlik Sigortası Primi İşçi Hiss.

6,39 YTL

5,41 YTL

Gelir Vergisi Matrahı

542,89 YTL

459,51 YTL

Gelir Vergisi

81,43 YTL

68,93 YTL

Damga Vergisi

3,83 YTL

3,28 YTL

Kesintiler Toplamı

181,07 YTL

153,26 YTL

Net Ücret

457,63 YTL

387,34 YTL

Asgari Ücret Yönetmeliği

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

Madde 1 — Bu Yönetmeliğin amacı, asgari ücretin tespiti sırasında uygulanacak esaslar, Komisyonun toplanma ve çalışma şekli ile komisyonun başkan, üye ve raportörlerine verilecek huzur hakkına ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

Madde 2 — Bu Yönetmelik hükümleri, iş sözleşmesi ile çalışan ve 4857 sayılı İş Kanununun kapsamında olan veya olmayan, her türlü işçinin çalıştığı bütün işkollarını kapsar.

Dayanak

Madde 3 — Bu Yönetmelik, 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununun 39 uncu maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

Madde 4 — Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığını,

b) Bakan: Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanını,

c) Komisyon: Asgari Ücret Tespit Komisyonunu,

d) Asgari ücret: İşçilere normal bir çalışma günü karşılığı ödenen ve işçinin gıda, konut, giyim, sağlık, ulaşım ve kültür gibi zorunlu ihtiyaçlarını günün fiyatları üzerinden asgari düzeyde karşılamaya yetecek ücreti,

e) Ücret: Asgari ücreti,

f) İşkolu: 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 60 ıncı maddesi gereğince çıkarılan İşkolları Tüzüğünde belirtilen işkollarını,

g) Başkan: Bakan tarafından tespit edilen komisyon üyelerinden herhangi bir üyeyi,

h) Üye: Asgari Ücret Tespit Komisyonunda görevlendirilen veya seçilen temsilcileri,

i) Raportör: Bakanlık tarafından altı kişiyi geçmemek üzere Çalışma Genel Müdürlüğü bünyesinden görevlendirilen personeli,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Ücretin Belirlenmesine İlişkin İlke ve Esaslar

Ücrette Eşitlik İlkesi

Madde 5 — Bu Yönetmeliğin 7 nci maddesinin birinci fıkrası hükmü saklı kalmak şartıyla, asgari ücretin belirlenmesinde dil, ırk, cinsiyet, siyasal düşünce, felsefi inanç, din, mezhep ve benzeri sebeplere dayalı herhangi bir ayrım yapılamaz.

Ücretin Belirlenmesi

Madde 6 — Komisyon, asgari ücreti bütün işkollarını kapsayacak şekilde belirler. Ücretin, bir günlük olarak belirlenmesi esastır. Aylık, haftalık, saat başına, parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen durumlarda gerekli ayarlamalar buna göre yapılır.

Ücretin Belirlenmesindeki Esaslar

Madde 7 — Ücret en geç iki yılda bir olmak üzere işçilerin 16 yaşını doldurmuş olup olmadıklarına göre ayrı ayrı belirlenir.

Komisyon, ücretin belirlenmesinde; ülkenin içinde bulunduğu sosyal ve ekonomik durumu, ücretliler geçinme indekslerini, bu indeksler yoksa geçinme indekslerini, fiilen ödenmekte olan ücretlerin genel durumunu ve geçim şartlarını göz önünde bulundurur.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Komisyonun Kuruluşu, Görev,Yetki ve Sorumluluğu

Komisyonun Kuruluşu ve Toplantı Esasları

Madde 8 — Komisyon; Bakanlığın tespit edeceği üyelerden birinin başkanlığında;

a) Bakanlık Çalışma Genel Müdürü veya yardımcısı,

b) Bakanlık İş Sağlığı ve Güvenliği Genel Müdürü veya yardımcısı,

c) Devlet İstatistik Enstitüsü Ekonomik İstatistikler Dairesi Başkanı veya yardımcısı, (İşgücü, Hizmetler, Fiyat İstatistikleri ve İndeksler Dairesi Başkanlığı)

d) Hazine Müsteşarlığı temsilcisi,

e) Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığından konu ile ilgili dairenin başkanı veya yetki vereceği bir görevli,

f) Bünyesinde en çok işçiyi bulunduran en üst işçi kuruluşunun değişik işkolları için seçeceği beş temsilci,

g) Bünyesinde en çok işvereni bulunduran işveren kuruluşunun değişik işkolları için seçeceği beş temsilciden,

kurulur.

Komisyon, Bakanlığın çağrısı üzerine toplanır ve Bakanlıkça hazırlanan gündeme göre çalışır.

Komisyon, en az on üyenin katılımı ile toplanır ve oylarının çoğunluğu ile karar verir. Karara katılmayan üye, isterse katılmama gerekçesini belirtir. Oyların eşitliği halinde, Başkanın bulunduğu taraf çoğunluğu sağlamış sayılır. Komisyonun her toplantıda aldığı kararlar karar defterine yazılır ve başkan ve üyelerce imzalanır.

Komisyonun ücretin belirlenmesine ilişkin kararı kesindir. Bu kararın, toplanan bilgi ve belgelere göre hazırlanacak bir gerekçeye dayandırılması zorunludur.

Komisyonun Görev, Yetki ve Sorumluluğu

Madde 9 — Komisyon, ücretin belirlenmesinde konuyla ilgili bütün kamu kurum ve kuruluşları ve üniversiteler ile işbirliği yapabilir, işçi ve işveren kuruluşlarının bu konudaki öneri ve görüşlerini alabilir. Ayrıca Komisyon, gerektiğinde uzman kişilerin bilgisine başvurabilir.

Komisyondaki görüşmeler ve komisyonun çalışmaları gizlidir. Başkan, üyeler ve raportörler ile bu maddenin kapsamına giren kişi ve kuruluşlar bu görevleri dolayısıyla öğrendikleri her türlü bilgi ve belgeleri gizlemekle yükümlüdür.

Alınan kararlar Başkan tarafından kamuoyuna duyurulur.

Sekreterya ve Raportörlük Hizmetleri

Madde 10 — Komisyonun sekreterya ve raportörlük hizmetleri Bakanlık Çalışma Genel Müdürlüğü tarafından yerine getirilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Ücretin Yürürlüğü, İşverenin Sorumluluğu,

İşçi ve İşveren Temsilcilerinde Aranan Nitelikler

Ücretin Yürürlüğü

Madde 11 – Komisyonca belirlenen ücretler Resmi Gazete’de yayımlanır ve yayımlandığı tarihi izleyen ayın ilk gününden itibaren yürürlüğe girer.

İşverenin Sorumluluğu

Madde 12 — İşçilere, Komisyonca belirlenen ücretlerden düşük ücret ödenemez. İş sözleşmelerine ve toplu iş sözleşmelerine bunun aksine hükümler konulamaz.

İşverenler tarafından, işçilere sağlanan sosyal yardımlar sebebiyle asgari ücretten herhangi bir indirim yapılamaz.

İşverenler yayımlanan asgari ücretleri işyerlerinde işçilerin kolayca görebilecekleri bir yerde ilan etmek zorundadır.

İşçi ve İşveren Temsilcilerinde Aranan Nitelikler

Madde13 — Komisyona seçilecek işçi ve işveren temsilcilerinin:

a) Asgari ilkoğretim mezunu olması,

b) 21 yaşını doldurmuş bulunması,

c) Yüz kızartıcı bir suçtan dolayı hüküm giymemiş olması

gerekir.

İşçi ve İşveren Temsilcilerinin Yedekleri

Madde 14 — Bünyesinde en çok işçi ve işvereni bulunduran en üst derecedeki işçi ve işveren kuruluşlarının değişik işkollarından seçecekleri her temsilci için birer yedek temsilci seçilir. Asıl temsilcilerin toplantıya katılması asıldır. Ancak, asıl temsilcilerin görevlerini yapmalarına geçici veya sürekli bir engelin ortaya çıkması halinde, komisyona yedekleri katılır.

İşçi Temsilcilerinin Güvencesi

Madde 15 — Komisyonun işçi temsilcisi üyelerinden işçi olanların, komisyondaki görevleri süresince, iş sözleşmesinden ve toplu iş sözleşmesinden doğan hakları devam eder.

Huzur Hakkı

Madde 16 — Her toplantı günü için komisyon başkanına 1100, üyelerine 1000, raportörlere ise 800 gösterge rakamının memur aylık katsayısı ile çarpımı sonucunda bulunan miktarda huzur hakkı ödenir. Ancak, her asgari ücret tespitinde on toplantı gününden fazla huzur hakkı ödenmez.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Son Hükümler

Yürürlükten Kaldırılan Hükümler

Madde 17 — 12/2/1972 tarihli ve 14097 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan “Asgari Ücret Yönetmeliği” değişiklikleriyle birlikte yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

Madde 18 — Sayıştay görüşü alınan bu Yönetmelik, yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 19 — Bu Yönetmelik hükümlerini Maliye Bakanı ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı birlikte yürütür.

—— • ——

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığından:

Askeri İşyerleriyle Yurt Güvenliği İçin Gerekli Maddeler Üretilen İşyerlerinin Denetim ve Teftişi Hakkında Yönetmelik

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

Madde 1 — Bu Yönetmeliğin amacı; askeri işyerleri ile yurt güvenliği için gerekli maddeler üretilen işyerlerinin çalışma hayatına ilişkin denetim ve teftişi ile sonuçlarına dair usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

Madde 2 — Bu Yönetmelik, askeri işyerleri ile yurt güvenliği için gerekli maddeler üretilen işyerlerini kapsar.

Dayanak

Madde 3 — Bu Yönetmelik, 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununun 91 inci maddesinin ikinci fıkrasına dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

Madde 4 — Bu Yönetmelikte geçen;

a) Askeri İşyerleri: Milli Savunma Bakanlığı, Genelkurmay Başkanlığı (Kara, Deniz ve Hava Kuvvetleri Komutanlığı) ve İçişleri Bakanlığı (Jandarma Genel Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanlığı) tarafından doğrudan doğruya işletilen askeri işyerlerini,

b) Yurt Güvenliği İçin Gerekli Maddeler Üretilen İşyerleri: 29/6/2004 tarihli ve 5201 sayılı Harp Araç ve Gereçleri ile Silâh, Mühimmat ve Patlayıcı Madde Üreten Sanayi Kuruluşlarının Denetimi Hakkında Kanun kapsamında maddeleri üreten ve Milli Savunma Bakanlığı tarafından her yıl Ocak ayında yayımlanan listeye dahil olan işyerlerinden (a) bendi kapsamı dışında kalan ve isim, adres, unvanları ile işyeri bilgileri Milli Savunma Bakanlığı tarafından Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığına bildirilen işyerlerini,

c) Diğer Askeri İşyerleri: İkili veya çok taraflı uluslararası anlaşmalar ile Türkiye’de kurulan askeri işyerlerini,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Genel Hükümler

Askeri İş Müfettişliği

Madde 5 — Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı iş müfettişleriyle aynı yetki ve sorumluluklara sahip olan askeri iş müfettişlerinde; Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı iş müfettişlerinde aranılan niteliklerin bulunması gereklidir.

Askeri iş müfettişlerinde aranılacak nitelikler ile müfettişliğe giriş sınavları ve müfettişlerin çalışma usul ve esasları Milli Savunma Bakanlığınca düzenlenecek ayrı bir yönetmelikle belirlenir.

Çalışma Mevzuatının Uygulanması ve Sonuçları

Madde 6 — Bu Yönetmeliğin 4 üncü maddesinin (a) bendinde belirtilen askeri işyerlerinin, çalışma hayatına ilişkin denetim ve teftişi, askeri iş müfettişleri tarafından yapılır. Askeri iş müfettişleri tarafından yapılan denetim ve teftiş ile sonuçlarına ait işlemler, çalışma hayatı ile ilgili mevzuatın işyerlerinin denetim ve teftişi ile ilgili hükümlerine göre yürütülür.

Askeri iş müfettişlerinin denetim ve teftişlerine tabi işyerleriyle ilgili raporların sonuçlarının işyerlerine tebliği ile uygulanması ve izlenmesi Milli Savunma Bakanlığınca sağlanır.

Yurt Güvenliği İçin Gerekli Maddeler Üretilen İşyerleri ile Diğer Askeri

İşyerlerinin Denetim ve Teftişi

Madde 7 — Bu Yönetmeliğin 4 üncü maddesinin (b) ve (c) bendinde belirtilen işyerlerinin denetim ve teftişi Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Müfettişlerince yapılır.

Teftiş Zamanı ve İşyeri Belgeleri

Madde 8 — Bu Yönetmelik kapsamında bulunan işyerlerinin denetim ve teftişleri işyerlerinin çalışma saatleri içinde yapılır ve bu işyerlerine ait kayıt ve belgeler her ne sebeple olursa olsun işyeri dışına çıkartılmadan işyerinde incelenir.

Bildirimler

Madde 9 — Bu Yönetmeliğin 4 üncü maddesinin (c) bendi kapsamına giren diğer askeri işyerlerinin isim ve unvanları, adresleri, faaliyet konuları ve bu işyerlerinde vuku bulan değişiklikler Milli Savunma Bakanlığınca Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığına bildirilir.

Bu Yönetmeliğin 4 üncü maddesinin (c) bendi kapsamındaki işyerlerini Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının hangi iş müfettişlerinin teftiş edeceği Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca Milli Savunma Bakanlığına bildirilir. Milli Savunma Bakanlığınca, bu askeri işyerlerinin teftişi için özel kimlik kartı verilenler, teftişe başlamadan önce, özel kimlik kartlarını ilgili işveren/işveren vekiline göstermek zorundadır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Son Hükümler

Yürürlük

Madde 10 — Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 11 — Bu Yönetmelik hükümlerini Millî Savunma Bakanı ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı birlikte yürütür.

—— • ——

Türkiye Bilimsel ve Teknik Araştırma Kurumundan:

Türkiye Bilimsel ve Teknik Araştırma Kurumu Personel Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

MADDE 1 — 17/1/1996 tarihli ve 22526 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türkiye Bilimsel ve Teknik Araştırma Kurumu Personel Yönetmeliğinin 6 ncı maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

” Kurumdaki hizmetler aşağıda belirtilen beş ana grupta görevlendirilen personel ile yürütülür.

1) Y GRUBU En az lisans derecesine sahip yönetici personeli kapsar.

2) A GRUBU Fiilen uzmanlık alanları ile ilgili görevlerde çalışan en az lisans derecesine sahip personeli kapsar.

3) AG GRUBU Araştırma ve geliştirme faaliyetlerini fiilen yürüten en az lisans derecesine sahip personeli kapsar.

4) B GRUBU En az lise veya dengi okul mezunu destek hizmet veren idari ve teknik personeli kapsar.

5) C GRUBU Yardımcı hizmet personelini kapsar.”

MADDE 2 — Aynı Yönetmeliğin 20 nci maddesinin 4 üncü fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Giderleri kurum dışından sağlanan birim ya da projede görevlendirilen Kurum personeli sadece birim yönetmeliklerinde ya da proje sözleşmesinde belirlenen ücreti alırlar.”

MADDE 3 — Aynı Yönetmeliğin 22 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Madde 22 — Kurum kadrolarına atanan personelin göreve başlama derecelerinin belirlenmesinde aşağıdaki hususlara uyulur:

a) Y, AG, A ve C gruplarına atanacak personel atanacağı görev unvanının bulunduğu ilk derecenin ilk kademesine atanır.

Ancak, istisnai kadro niteliğinde bulunan Danışman kadrosunun başlangıç dereceleri atamaya yetkili amir tarafından belirlenir.

Özellikle geliştirilmesine ihtiyaç duyulan alanlarda çalıştırılması gerekli görülen üstün nitelikli Türk ve yabancı bilim adamları ücret tablolarının üstünde ücret verilmek suretiyle Kurumda Bilim Kurulu onayı ile süreli sözleşmelerle çalıştırılabilir.

b) B grubuna atanacak personel, lise ve dengi okul mezunu ise B1/1, iki yıllık yüksekokul veya ön lisans mezunu ise B2/1, üç yıllık yüksek okul veya lisans mezunu ise B3/1 derece-kademelerine atanır.

c) Tüm hizmet gruplarına atanacak personelin değerlendirilmesinde;

Atandığı görevle ilgili ve en az eşdeğer statüde olmak kaydıyla kurum dışı geçmiş çalışma süresinin 3/4’ünün (toplam altı yılı geçmemek üzere) her tam yılı için bir kademe ilerlemesi,

Yüksek lisans için bir kademe ilerlemesi,

Doktora için üç kademe ilerlemesi (Yüksek Lisans için kademe ilerlemesinden yararlananlara ise iki kademe ilerlemesi)

verilir.

Ancak Y grubundaki bir unvana atanan personele kurum dışı hizmet değerlendirilmesi yapılamaz.”

MADDE 4 — Aynı Yönetmeliğin 30 uncu maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Madde 30 — Yönetim Grubu personelin, kanuni izin, geçici görev, disiplin cezası uygulaması veya görevden uzaklaştırma nedenleriyle görevlerinden geçici olarak ayrılması halinde ya da boş olan kadroya atama yapılıncaya kadar atamaya yetkili amir tarafından vekil atanabilir.

Amir kendisine bağlı birimlerin yöneticiliğine vekalet edemez. Ancak münhal kadronun görevi amirin uhdesine verilebilir. Personel birden fazla göreve vekalet edemez.

Vekalet görevi verilen personele, aylığına ilave olarak vekalet ettiği göreve karşılık gelen başlangıç derecesinin birinci kademesinin % 10’u, vekaletin ikinci ayını takip eden ay başından itibaren vekalet ücreti olarak ödenir.

Danışman kadrosundaki personele vekalet ücreti ödenmez.

Asıl görevinin bulunduğu yerden başka bir şehirdeki göreve vekil olarak atanan personele, vekilliğinin ilk gününden başlamak ve gidiş dönüş günleri de dahil olmak üzere, Kurumun Yolluk Yönetmeliği uyarınca ayrıca yolluk ödenir. Ancak bu dönem altı ayı geçemez.”

MADDE 5 — Aynı Yönetmeliğin 35 inci maddesinin 2 nci fıkrasının 1 inci paragrafı aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Ancak, Kurumun faaliyet ve ilgi alanlarına giren ve yararı görülen hallerde, personele, yüksek öğretim kurumlarında, bilimsel ve teknolojik faaliyet gösteren resmi veya özel kurum, kuruluş ve vakıflarda;”

MADDE 6 — Aynı Yönetmeliğe aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.

Geçici Madde 1 — Bu Yönetmelik ile yükseltilen öğrenim durumu, halen görevde bulunan personel yönünden aranmaz.

Yürürlük

MADDE 7 — Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 8 — Bu Yönetmelik hükümlerini Türkiye Bilimsel ve Teknik Araştırma Kurumu Başkanı yürütür.

Sayfa Başı

——————————————————————————–

Tebliğler

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığından:

2004 Yılı Sosyal Sigortalar Kurumu Başkanlığı İlaç Listesi ve Uygulama Talimatında Değişiklik Yapılmasına Dair Talimat

(Seri No: 2004/2)

MADDE 1- 28.05.2004 tarihli, 25475 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 2004 yılı SSK Başkanlığı İlaç Listesi ve Uygulama Talimatı’nın Bazı Özel Hastalıklara ve İlaç Kullanımına İlişkin Düzenlemeler Bölümünün 21. maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

21Antibiyotik Kullanımı

Antibiyotik kullanımına ilişkin özel düzenlemeler Ek 2’de belirtilmiştir.

MADDE 2-Aynı Talimat’ın Bazı Özel Hastalıklara ve İlaç Kullanımına İlişkin Düzenlemeler Bölümünün 25-b)-1, 25-b)-3, 25-b)-4 numaralı maddeleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

25-b) Hepatit Aşıları

1) Hepatit-B Aşısı Sağlık Bakanlığı tarafından temin edildiğinden Kurum tarafından verilmeyecek, bu konuda ) yayımlanmış Genel Yazı esaslarına göre İl Sağlık Müdürlüklerinden temin edilecektir.

3) Kuduz Aşısı, Sağlık Bakanlığı tarafından temin edildiğinden Kurum tarafından verilmeyecek, bu konuda yayımlanmış Genel Yazı esaslarına göre İl Sağlık Müdürlüklerinden temin edilecektir.

Kuduz serumu hayati önemi haiz olduğundan, enfeksiyon hastalıkları uzman tabibi veya bunun bulunmadığı durumlarda küçük sağlık kurulu raporuyla belgelendirilmesi koşuluyla verilebilecektir.

4) Tetanoz Aşısı-Serumu

Yaralanma olaylarında ve diğer gerekli durumlarda verilecektir.

Sağlık Bakanlığı tarafından temin edildiğinden Kurum tarafından verilmeyecek, bu konuda yayımlanmış Genel Yazı esaslarına göre İl Sağlık Müdürlüklerinden temin edilecektir.

MADDE 3- Aynı Talimat’ın Bazı Özel Hastalıklara ve İlaç Kullanımına İlişkin Düzenlemeler Bölümünün 28. maddesinin B) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

B) Erişkinlerde;

1) Epifiz hatları açık olan erişkin yaştaki hastaların büyüme hormonu kullanım esasları, çocuk yaş grubu ile aynıdır.

2)Epifiz hatları kapalı olan hastalarda:

Çocukluk yaş grubunda büyüme hormonu eksikliği tanısı konulup, büyüme hormonu tedavisi verilen ve epifizleri kapandığı için tedavisi kesilen hastalarda ve erişkin yaşta panhipopituitarism tanısı konulan hastalara, en az 2 tane büyüme hormonu uyarı testi ve IGF-1 tayini ile büyüme hormonu yetersizliği saptanırsa, erişkin endokrinoloji uzman tabibinin mutlaka olacağı Kurum’un büyüme hormonu konseyinde hasta değerlendirilecek ve uygun görülürse erişkin dozda (maksimum 0.06 mg/Kg/gün) büyüme hormonu tedavisi başlanacaktır.

3) Bu hastalar en az 3 ayda bir erişkin endokrinoloji uzman tabibinin olduğu merkezde kontrol edilecek ve bir yıllık aralıklarla Büyüme Hormonu Konseyince tekrar değerlendirilip tedavinin devamına veya sonlandırılmasına karar verilecektir. Gerek görüldüğü hallerde 1 yıl beklenmeden hasta tekrar konseyde değerlendirilecektir.

MADDE 4- Aynı Talimat’ın Jenerik ve Genel İsimleriyle Listeye Giren İlaçlar Bölümünün 25. maddesinde aşağıdaki şekilde değişiklik yapılmıştır.

25.Antitüberküloz İlaçlar

(Dördüncü Bölüm, Madde 45 bu gruptaki Antibiyotiklerin kullanımı Ek:2 esaslarına göre)

25.1. Etambutol ‘İzonikotinik asit hidrazidi ile kombinasyonları dahil)

25.2. Etionamid

25.3. İzonikotinik Asit Hidrazidi

(B6 Vitamini, Rifampisin ve Etambutol kombinasyonları dahil)

25.4. Klofazimin

25.5. Morfozinamid

25.6. Paraamino Salisilik Asit Tuzları

25.7. Pirazinamid

25.8. Protionamid

25.9. Rifabutin (Göğüs ve Enfeksiyon Hastalıkları Uzman tabibi)

25.10. Rifampisin

25.11. Sikloserin

25.12. Tiyosemikarbazon ve türevleri

25.13. Tiasetazon

MADDE 5- Aynı Talimat’ın Jenerik ve Genel İsimleriyle Listeye Giren İlaçlar Bölümünün 26. maddesinde aşağıdaki şekilde değişiklik yapılmıştır.

26.Antiviral İlaçlar

(Bu gruptaki Antiviral ilaçların kullanımı Ek:2 esaslarına göre)

MADDE 6- Aynı Talimat’ın Jenerik ve Genel İsimleriyle Listeye Giren İlaçlar Bölümünün 55. maddesinde aşağıdaki şekilde değişiklik yapılmıştır.

55. Gözde kullanılan Viskoelastikler (K) ( Altıncı Bölüm, Madde 69)

MADDE 7- Aynı Talimat’ın Jenerik ve Genel İsimleriyle Listeye Giren İlaçlar Bölümünün 86. maddesine aşağıdaki ilave yapılmıştır.

86. Paranteral beslenme ürünleri (K) (Dördüncü Bölüm, Madde 32)

MADDE 8- Aynı Talimat’ın Jenerik ve Genel İsimleriyle Listeye Giren İlaçlar Bölümünün 106. maddesinde aşağıdaki şekilde değişiklik yapılmıştır.

106. Triptanlar

106.1 Eletriptan (U)

106.2 Naratriptan (U)

106.3 Sumatriptan (U)

106.4 Zolmitriptan (U)

MADDE 9- Aynı Talimat’ın Ek:2 Bölümüne 15. Madde ilave edilmiştir.

15. Antibiyotiklerin topik formları bu hükümler dışındadır.

MADDE 10- Aynı Talimat’ın Ticari İsmi İle Listeye Giren İlaçlar Bölümünün 5 numaralı maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

5. Adant (Ortopedi, Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Uzman Tabipleri “Klinik koşullarda uygulanacaktır”, “R”, Diş Tabiplerince “R” koşuluyla yazılabilir)

MADDE 11- Aynı Talimat’ın Ticari İsmi İle Listeye Giren İlaçlar Bölümünün 37 numaralı maddesine aşağıdaki ilave yapılmıştır.

37. Aricept (R) (Dördüncü Bölüm Madde 30)

MADDE 12- Aynı Talimat’ın Ticari İsmi İle Listeye Giren İlaçlar Bölümünün 153 numaralı maddesine aşağıdaki ilave yapılmıştır.

153. Ebixa (R) (Dördüncü Bölüm Madde 30)

MADDE 13- Aynı Talimat’ın Ticari İsmi İle Listeye Giren İlaçlar Bölümünün 177 numaralı maddesine aşağıdaki ilave yapılmıştır.

177. Exelon (R) (Dördüncü Bölüm Madde 30)

MADDE 14- Aynı Talimat’ın Ticari İsmi İle Listeye Giren İlaçlar Bölümünün 228 numaralı maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

228. Hyalgan (Ortopedi, Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Uzman Tabipleri “Klinik koşullarda uygulanacaktır”, “R”, Diş Tabiplerince “R” koşuluyla yazılabilir)

MADDE 15- Aynı Talimat’ın Ticari İsmi İle Listeye Giren İlaçlar Bölümünün 339 numaralı maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

339. Orthovisc (Ortopedi, Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Uzman Tabipleri “Klinik koşullarda uygulanacaktır”, “R”, Diş Tabiplerince “R” koşuluyla yazılabilir)

MADDE 16- Aynı Talimat’ın Ticari İsmi İle Listeye Giren İlaçlar Bölümünün 340 numaralı maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

340. Ostenil (Ortopedi, Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Uzman Tabipleri “Klinik koşullarda uygulanacaktır”, “R”, Diş Tabiplerince “R” koşuluyla yazılabilir)

MADDE 17- Aynı Talimat’ın Ticari İsmi İle Listeye Giren İlaçlar Bölümünün 362 numaralı maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

362. Pexola (U)

MADDE 18- Aynı Talimat’ın Ticari İsmi İle Listeye Giren İlaçlar Bölümünün 402 numaralı maddesine aşağıdaki ilave yapılmıştır.

402. Reminyl (R) (Dördüncü Bölüm Madde 30)

MADDE 19- Aynı Talimat’ın Ticari İsmi İle Listeye Giren İlaçlar Bölümünün 453 numaralı maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

453. Synvisc (Ortopedi, Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Uzman Tabipleri “Klinik koşullarda uygulanacaktır”, “R”, Diş Tabiplerince “R” koşuluyla yazılabilir)

MADDE 20- Aynı Talimat’ın Ticari İsmi İle Listeye Giren İlaçlar Bölümünün 507 numaralı maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

507. Vermidon

MADDE 21- Aynı Talimat’ın Ticari İsmi İle Listeye Giren İlaçlar Bölümüne 524 numaralı madde ilave edilmiştir.

524. Burnil

MADDE 22- Aynı Talimat’ın Ticari İsmi İle Listeye Giren İlaçlar Bölümünün sonunda yer alan “Bu liste 523 (Beşyüzyirmiüç) kalemden ibarettir.) ifadesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Bu liste 524 (Beşyüzyirmidört) kalemden ibarettir.

MADDE 23- Bu Talimat yayımı tarihinde yürürlüğe girer

MADDE 24- Bu Talimat hükümlerini Sosyal Sigortalar Kurumu Başkanı yürütür.

—— • ——

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığından :

Özürlü, Eski Hükümlü ve Terör Mağdurlarının İstihdamı Hakkındaki Usul ve Esaslara İlişkin Tebliğ

50 ve daha fazla işçi çalıştırılan işyerlerinde 4857 sayılı İş Kanununun 30 uncu maddesi ile 3713 sayılı Kanunun ek 1 inci maddesinin (B) fıkrasına göre çalıştırılması zorunlu olan özürlü, eski hükümlü ve terör mağdurlarının istihdamına ilişkin Yönetmelik 24/3/2004 tarih ve 25412 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

Söz konusu Yönetmelik hükümlerine ilişkin olarak aşağıdaki açıklamaların yapılması gerekli görülmüştür.

Oranların belirlenmesi

Madde 1- 50 ve daha fazla sayıda işçi çalıştıran işverenlerin, 4857 sayılı İş Kanununun 30 uncu maddesine göre her yılın Ocak ayı başından itibaren yürürlüğe girecek şekilde Bakanlar Kurulunca belirlenecek oranlarda, özürlü ve eski hükümlü ile 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun ek 1 inci maddesinin (B) fıkrasında yer alan terör mağduru (özel sektör için) işçiyi meslek, beden ve ruhi durumlarına uygun işlerde çalıştırmaları gerekmektedir.

Bu kapsamda çalıştırılacak işçilerin toplam oranı yüzde altıdır. Ancak, özürlüler için belirlenecek oran toplam oranın yarısından az olamaz.

2004 yılı için özürlü, eski hükümlü ve terör mağduru çalıştırma oranı 8/3/2004 tarihli ve 2004/6976 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile kamu sektörü için % 4 özürlü, % 2 eski hükümlü (3713 sayılı Kanunun ek 1 inci maddesinin (A) fıkrası gereğince de ayrıca % 0.5 terör mağduru) olarak, özel sektör için ise % 3 özürlü, % 1 eski hükümlü, % 1 terör mağduru ve kalan % 1 de işverenin tercihi doğrultusunda özürlü veya eski hükümlü olarak belirlenmiştir.

Özel sektör işverenlerinin, tercihlerine bırakılan % 1’lik oranı özürlü veya eski hükümlülerden hangisi için kullanacaklarını Bakanlar Kurulu Kararının yayımlandığı 19/3/2004 tarihinden itibaren 15 gün içinde bulundukları yerdeki Kurum il veya şube müdürlüklerine bildirmeleri zorunludur. Bu süre içinde tercihini bildirmeyen işverenlerin tercih hakkını kullanmaktan sarfınazar ettikleri kabul edilerek, % 1’lik oranın kullanımı Kurum il veya şube müdürlüğü tarafından belirlenir.

Kontenjanların hesaplanması

Madde 2- Aynı il sınırları içinde aynı gerçek veya tüzel kişi yahut tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlara ait birden fazla işyerinin bulunması halinde, çalıştırmakla yükümlü olunan özürlü, eski hükümlü ve terör mağduru (özel sektör için) işçi sayısı bu işyerlerinde çalışan toplam işçi sayısına göre hesaplanır. Ancak, aynı gerçek veya tüzel kişi yahut tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlara ait olmasına rağmen ayrı ayrı tüzel kişiliği bulunan kuruluşlarda çalışan işçi sayıları birlikte dikkate alınmaz.

Örnek 1- Aynı gerçek veya tüzel kişiler tarafından kurulmuş ve aynı il sınırları içinde faaliyet gösteren Güneş İnşaat ve Ticaret Anonim Şirketinde 35, Nazar Müşavirlik Taahhüt ve Ticaret Anonim Şirketinde 40 işçi çalışıyorsa, her bir şirket ayrı ayrı yükümlülük sahibi olacağından, her iki şirketin de zorunlu istihdam etme yükümlülüğü bulunmamaktadır.

Örnek 2 – Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Adana’da bulunan taşra teşkilatından; İl Müdürlüğünde 25 işçi, ilçe müdürlüklerinde toplam 38 işçi, Köy Grubu Tarım Merkezlerinde 15 işçi, Çukurova Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürlüğünde 0, Zirai Mücadele Araştırma Enstitüsü Müdürlüğünde 1, Veteriner Kontrol ve Araştırma Enstitüsü Müdürlüğünde 1, Zirai Üretim İşletmesi ve Personel Eğitim Merkezi Müdürlüğünde 0, İl Kontrol Laboratuvar Müdürlüğünde 2 işçi çalışmaktadır. Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Adana kontenjanı bu tüzel kişiliğin Adana’da bulunan adları geçen işyerlerinde çalışan toplam işçi sayısı birlikte dikkate alınarak (toplam 82 işçi), hesaplanacaktır.

Bakanlar Kurulunun 1 inci maddede bahsi geçen Kararıyla 2004 yılı için belirlenen oranlara göre, anılan Bakanlık Adana ilinde 82 x % 4 = 3,28 = 3 (yarımın altı atıldığından) özürlü ve 82 x % 2 = 1,64 = 2 (yarım ve üzeri tama iblağ edildiğinden) eski hükümlü çalıştıracaktır.

Çalıştırılacak özürlü, eski hükümlü ve terör mağduru işçi sayısının tespitinde belirsiz süreli iş sözleşmesine ve belirli süreli iş sözleşmesine göre çalıştırılan tüm işçiler esas alınır.

Niteliği itibarıyla 30 işgününden fazla devam eden işlerde aynı gerçek veya tüzel kişi yahut tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlarda çalışan tüm işçiler kontenjan hesaplamasına dahil edilir.

Yer altı ve su altı işlerinde çalıştırılan işçiler özürlü işçi sayısının tespitinde, özürlü, eski hükümlü ve terör mağduru çalıştırılması özel kanunla yasaklanmış işyerlerinde çalıştırılan işçiler toplam işçi sayısının hesabında dikkate alınmaz. İşyerinde çalışan özürlü, eski hükümlü ve terör mağduru işçiler, toplam işçi sayısından düşülür. Bu Tebliğin 1 inci maddesinde bahsi geçen Bakanlar Kurulu Kararıyla 2004 yılı için işverenin tercihine bırakılan % 1’ lik oranı, eski hükümlü çalıştırmaktan muaf tutulan işverenler özürlü için, yer altı ve su altı işleri yapan işverenler de eski hükümlü için kullanmak zorundadır.

Özürlü, eski hükümlü ve terör mağdurlarının işyerlerinde tam süreli olarak çalıştırılmaları esastır. Ancak, işyerlerinde kısmi süreli işçi çalıştıran işverenler, bu Tebliğin 4 üncü maddesi hükümleri çerçevesinde kısmi süreli olarak özürlü, eski hükümlü ve terör mağduru istihdam edebilirler.

Örnek 3 - Aynı il sınırları içerisinde bir özel sektör işverenine ait 3 işyeri ve bu işyerlerinde 2’si özürlü, 1’i eski hükümlü olmak üzere toplam 153 işçi çalışmaktadır. Bu işyerlerinden 30 işçi çalışan bir işyeri eski hükümlü çalıştırmaktan muaf tutulmuştur. Söz konusu işverenin kontenjan hesaplaması yapılırken öncelikle çalışan özürlü ve eski hükümlüler toplam çalışan işçi sayısından düşülecektir (153-3=150). Özürlü kontenjanı hesaplanırken toplam 150 işçi üzerinden, eski hükümlü kontenjanı ise (150-30) toplam 120 işçi üzerinden hesaplanacaktır.

Bakanlar Kurulunun 1 inci maddede bahsi geçen Kararıyla 2004 yılı için belirlenen oranlara göre, bu özel sektör işvereni tam süreli olarak150 x % 3 = 5 özürlü, 150 x % 1 = 1.5 = 2 ( yarım ve üzeri tama iblağ edildiğinden) terör mağduru, 120 x % 1 = 1 de eski hükümlü çalıştıracak olup, kalan % 1’lik oranı da özürlü veya eski hükümlü yönünde kullanacaktır. Özürlü yönünde kullandığında % 4’ lük oran üzerinden çalıştıracağı özürlü sayısı 150 x % 4 = 6, eski hükümlü yönünde kullandığında ise % 2’ lik oran üzerinden çalıştıracağı eski hükümlü sayısı 120 x % 2 = 2.4 = 2 (yarımın altı atıldığından) olacaktır.

Örnek 4 - Aynı il sınırları içerisinde bir özel sektör işverene ait bir işyeri ve bu işyerinde 2’si özürlü, 2’ si terör mağduru olmak üzere toplam 379 işçisi var. Bu işyeri eski hükümlü çalıştırmaktan muaf tutulan bir işyeridir. Bu işyerinin kontenjan hesaplaması yapılırken öncelikle çalışan özürlü ve terör mağdurları toplam çalışan işçi sayısından düşülecektir (379-4=375).

Bakanlar Kurulunun 1 inci maddede bahsi geçen Kararıyla 2004 yılı için belirlenen oranlara göre bu özel sektör işvereni tam süreli olarak 375 x % 4 = 15 özürlü (eski hükümlü çalıştırmaktan muaf tutulduğu için % 1’ lik tercihini özürlü için kullanmak zorunda olması nedeniyle), 375 x % 1 = 3.7 = 4 (yarım ve üzeri tama iblağ edildiğinden) terör mağduru çalıştıracaktır.

Kısmi süreli çalışanların hesaplanması

Madde 3- İşyerinde kısmi süreli iş sözleşmesine göre çalışanlar da varsa bunlar çalışma süreleri dikkate alınmak suretiyle aylık fiili çalışma saati olan 195 saat üzerinden tam süreli çalışmaya dönüştürülerek, işyerinde tam süreli olarak çalışan işçi sayısına ilave edilir. Bu hesaplama sonucunda bulunacak işçi sayısında yarıma kadar olan kesirler dikkate alınmaz. Yarım ve daha fazla olan kesirler tama dönüştürülür.

Örnek 1- Bir işyerinde 60 kişi tam süreli, 4 kişi de kısmi süreli olarak çalışmaktadır. Kısmi süreli çalışan 4 kişi günde 5’er saatten ayda 26 gün çalışıyor. Buna göre 4X5= 20X26= 520:195= 2.6 = 3 (yarım ve üzeri tama iblağ edildiğinden), 3 kişinin daha toplam çalışan sayısına ilave edilmesi gerekir. Bu işyerinde 60+3=63 kişi üzerinden o yıl için belirlenen oranda çalıştırılması gereken özürlü, eski hükümlü ve terör mağduru (özel sektör için) kontenjanı hesaplanmalıdır.

Örnek 2 -Bir işyerinde 148 kişi tam süreli, 52 kişi de kısmi süreli olarak çalışmaktadır. Kısmi süreli çalışan 52 kişi günde 3’er saatten ayda 26 gün çalışıyor. Buna göre 52X3=156X26= 4056:195= 20.8 = 21(yarım ve üzeri tama iblağ edildiğinden), 21 kişinin daha toplam çalışan sayısına ilave edilmesi gerekir. Bu işyerinde 148+21=169 kişi üzerinden o yıl için belirlenen oranda çalıştırılması gereken özürlü, eski hükümlü ve terör mağduru (özel sektör için) kontenjanı hesaplanmalıdır.

Örnek 3 – Örnek 2’de yer alan özel sektör işvereni Bakanlar Kurulunun 1 inci maddede bahsi geçen Kararıyla 2004 yılı için belirlenen oranlara göre tam süreli olarak 169x % 3 =5.07 = 5 (yarımın altı atıldığından) özürlü, 169x % 1 = 1.69 = 2 (yarım ve üzeri tama iblağ edildiğinden) eski hükümlü, 169x % 1 = 1.69 = 2 (yarım ve üzeri tama iblağ edildiğinden) terör mağduru çalıştırmak zorunda olup, kalan % 1’lik tercihini de eski hükümlü veya özürlü için kullanacaktır.

Örnek 4 – Örnek 2’de yer alan özel sektör işverenin tam süreli olarak çalıştırmak zorunda olduğu 2 kişilik terör mağduru yerine, Kurum il veya şube müdürlüğünden kısmi süreli çalışma talebinde bulunmuş olan terör mağdurları bulunması ve işverenin Kurum il veya şube müdürlüğüne işgücü talebi vererek, Kurumca gönderilenler arasından işgücü talebini karşılaması kaydıyla işe aldığı 3 terör mağdurunu günlük 3 saat üzerinden aylık 22 gün 3×3x22=198 saat çalıştırıyor.

Bahsi geçen işveren tam süreli olarak ayda fiilen 2 x 195 = 390 saat çalıştıracağı 2 terör mağduru yerine kısmi süreli olarak ayda fiilen 198 saat olarak 3 terör mağduru çalıştırmakla 1 kişilik çalıştırma zorunluluğunu yerine getirmiş olacağından, bu işverenin 1 kişilik terör mağduru çalıştırma yükümlülüğü halen devam etmektedir.

Kurum aracılığı

Madde 4- İşverenlerin özürlü, eski hükümlü ve terör mağduru (özel sektör için) işçilerini işyerinin bulundukları yerdeki Kurum aracılığıyla sağlamaları gerekmektedir.

Kurumun aracılığı olmadan özürlü, eski hükümlü ve terör mağdurunu işe alan özel sektör işvereninin bu durumu en geç bir ay içinde bulundukları yerdeki Kurum il veya şube müdürlüğüne bildirmesi ve tescil ettirmesi zorunludur.

İşyerinde kısmi süreli işçi çalıştıran işverenler, işgücü talebinde belirtecekleri açık iş sayısından fazla sayıda ve aranılan koşullara uygun özürlü, eski hükümlü ve terör mağdurunun, işyerinin bulunduğu yerdeki Kurum il veya şube müdürlüğüne kısmi süreli olarak çalışmak üzere iş isteğinde bulunmuş olması koşuluyla, bu kapsamdakileri kısmi süreli istihdam edebilirler. Kısmi süreli olarak istihdam edilecek özürlü, eski hükümlü ve terör mağdurlarının Kurum il veya şube müdürlüğüne işgücü talebi verilmek suretiyle karşılanması gerekir.

Kamu kurum ve kuruluşları çalıştıracakları özürlü ve eski hükümlü işçileri, 18/3/2004 tarih ve 25406 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan “Kamu Kurum ve Kuruluşlarında İşçi Olarak İstihdam Edilecek Özürlüler Hakkında Uygulanacak Sınav Yönetmeliği” ve “Kamu Kurum ve Kuruluşlarında İşçi Olarak İstihdam Edilecek Eski Hükümlülere Uygulanacak Sınav Yönetmeliği” hükümleri doğrultusunda karşılamak zorundadır.

Talep ve gönderme işlemleri

Madde 5- Özel sektör işverenleri, çalıştırmakla yükümlü bulundukları özürlü, eski hükümlü ve terör mağdurlarını, yükümlülüğün doğmasından itibaren yedi gün içinde niteliklerini de belirterek bulundukları yerdeki Kurum il veya şube müdürlüğünden yazılı olarak talep eder. Ancak, işveren taleplerinde, işyerinde yapılan işin gerektirdiği ağırlıklı vasıfların üstünde istihdamı zorlaştırıcı şartlar öne süremez. Öne süren işverenlerin taleplerinde yer alan istihdamı zorlaştırıcı koşullar Kurum il veya şube müdürlüğünce kabul edilmez.

İlgili Kurum il veya şube müdürlüğü işverenin bu talebinden itibaren en geç onbeş gün içinde niteliklere uygun gördüğü özürlü, eski hükümlü ve terör mağdurlarını talepte belirtilen açık iş sayısından az olmamak üzere, gerektiğinde niteliklerini belirten belgeleriyle birlikte işverene gönderir. Bu şekilde gönderilenlerden talebin kısmen veya tamamen karşılanamadığının, gönderme tarihinden itibaren en geç 22 gün (Bu süre, gönderilen kişilerden uygun görülenlerin 15 gün içinde işe alınma süresi ile işe alınanların ve alınmayanların, alınmayış nedenleri de belirtilmek suretiyle 7 gün içinde yazılı olarak Kuruma bildirilme süresi toplamından oluşmaktadır.) içinde işverenin yazılı olarak Kurum il veya şube müdürlüğüne bildirmesi gerekir.

Bu bildirim üzerine, on gün içinde, şayet bildirim yapılmamış ise gönderme tarihinden itibaren 30 gün içinde Kurum il veya şube müdürlüğüne kayıtlı özürlü, eski hükümlü ve terör mağdurlarından öncelikle varsa işgücü talebi şartlarına uygun olanlar, bunlardan bulunmaması halinde kayıtlı bulunan diğer özürlü, eski hükümlü ve terör mağdurları, meslek ve öğrenim durumlarını içeren listeler düzenlenerek, kontenjan açıklarını kapatması için Kurum il veya şube müdürlüğünce son kez işverene gönderilir.

Seçme işlemi/işlemleri için adaylar işverene ayrı ayrı veya toplu olarak gönderilebileceği gibi, gerektiğinde işveren veya vekili Kurum il veya şube müdürlüğüne davet edilerek, seçme işleminin Kurumda yapılması sağlanır.

İşverenin, bu şekilde gönderilenler ve/veya listelerde yer alanlar arasından seçimini yaparak, gönderim veya listelerin bildirim tarihinden itibaren on beş gün içerisinde açık kontenjanlarını kapatması zorunludur.

İşten ayrılanların bildirilmesi

Madde 6- İşverenler, işyerlerinde istihdam ettikleri özürlü, eski hükümlü ve terör mağduru işçilerinden herhangi bir nedenle işten ayrılan, işine son verilenleri en geç onbeş gün içinde bulunduğu yerdeki Kurum il veya şube müdürlüğüne bildirmek zorundadır.

Eski hükümlü çalıştırma muafiyeti ile ilgili hükümler

Madde 7- Eski hükümlülerin, herhangi bir sınırlama olmaksızın tüm işyerlerinde istihdam edilmeleri esastır.

Bununla birlikte, kamu güvenliği ile ilgili hizmet üreten işyerleri ile ilk ve ortaöğretim (ilk okul, orta okul, lise ve dengi okul) kurum ve yurtlarından hangilerinde eski hükümlü çalıştırılamayacağı, işyerlerinin hizmet alanına göre, ilgili (Adalet, Milli Savunma, İçişleri, Milli Eğitim Bakanlıkları) bakanlığın görüşleri alınarak Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’nca re’sen veya işyerinin başvurusu üzerine tespit edilir.

Buna göre, ilk ve ortaöğretim kurum ve yurtlarında eski hükümlü çalıştırılıp çalıştırılamayacağı ilgili bakanlıkların görüşü alınarak Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’nca re’sen veya bu kapsama giren işyerlerinin başvurusuna binaen bu Tebliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren en çok 3 (üç) ay içinde belirlenir. Kamu güvenliği ile ilgili hizmet üreten işyerlerinin, daha önce eski mevzuata göre almış oldukları eski hükümlü çalıştırma muafiyeti, belirli bir süreyi içeriyor ve bu süre daha önce sona ermemiş ise, sürenin sonuna kadar geçerlidir. Belirli bir süreyi içermeyen eski hükümlü çalıştırma muafiyeti, bu Tebliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren en çok 6 (altı) ay süreyle daha devam eder. Bu süre içerisinde yenilenmeyen muafiyet belgeleri, bu sürenin sonunda geçerliliğini kaybeder.

Madde 8- İşyerlerinin temizlik, yemek ve benzeri işlerini yaptırmak üzere anlaştıkları firmalar ile iş ya da hizmet alımına ilişkin imzaladıkları sözleşmelerde özürlü ve eski hükümlü çalıştırılmayacağına dair hükümlere yer verilmez.

Kamu ve özel sektör işverenlerine sağlanan teşvikler

Madde 9- Özürlü, eski hükümlü ve terör mağduru çalıştıran işverenlerden;

a) Bakanlar Kurulunca belirlenecek oranların üzerinde özürlü, eski hükümlü ve terör mağduru istihdam eden,

b) Elliden daha az sayıda işçi çalıştırmasına rağmen Kurumdan talepte bulunmak ve/veya tescil yaptırmak suretiyle özürlü, eski hükümlü ve terör mağduru çalıştıran,

c) Çalışma gücünü yüzde seksenden fazla kaybetmiş özürlü istihdam eden,

işverenlerin, bu şekilde çalıştırdığı her bir özürlü, eski hükümlü ve terör mağduru için, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununa göre ödemesi gereken sosyal sigorta pirimi işveren hisselerinin yüzde ellisi Hazinece ödenir.

İşverenlerin bu haktan yararlanabilmeleri için, bulundukları yerdeki Kurum il veya şube müdürlüğüne müracaat ederek bu durumlarını belgelendirmeleri ve en geç üçer aylık dönemler halinde Kurumdan aldıkları belgeyi Sosyal Sigortalar Kurumu Sigorta Müdürlüklerine vermeleri gerekir.

İşverenler yukarıda belirtilen teşviklerden Kurumdan aldıkları belgelerle SSK’ya müracaat tarihleri itibarıyla yararlanabilirler.

Yürürlükten Kaldırılan Tebliğler

Madde 10- 27/01/1999 tarih ve 22593 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan “Özürlü ve Eski Hükümlülerin İstihdamı İle İlgili Tebliğ” ile 24/05/2000 tarih ve 24058 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan “İşyerlerinde Özürlü ve Eski Hükümlü Çalıştırılmasına İlişkin Tebliğ” yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

Madde 11- Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 12- Bu Tebliğ hükümlerini Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı yürütür.

—— • ——

Dış Ticaret Müsteşarlığından:

İthalatta Haksız Rekabetin Önlenmesine İlişkin Tebliğ

(Tebliğ No: 2004/15)

BİRİNCİ KISIM

Genel Bilgi ve İşlemler

Soruşturma

Madde 1- Uzay Çocuk Araç-Gereçleri Tekstil ve Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti, Derya Bebe Çocuk Gereçleri İmalat Paz. San. Tic. Ltd. Şti., Aytaç Bebe Çocuk Gereçleri Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. ve Ünal Çocuk Gereçleri İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından yapılan ve diğer yerli üreticiler Baybi Çocuk Arabaları ve Gereçleri San. ve Tic. Ltd. Şti., Yonca Puset Sanayii, Öztaçlı Bebe Gereçleri Çelik Eşya İmalatı San. ve Tic. Ltd. Şti., Kral Sayar Çocuk Gereçleri ve Plastik Eşya San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından desteklenen başvuru üzerine, Çin Halk Cumhuriyeti (ÇHC) menşeli “çocuk arabaları, pusetler ve çocuk taşımaya mahsus benzeri arabalar” için 20/12/2003 tarih ve 25322 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İthalatta Haksız Rekabetin Önlenmesine İlişkin 2003/24 sayılı Tebliğ ile başlatılan damping soruşturması Dış Ticaret Müsteşarlığı İthalat Genel Müdürlüğü tarafından yürütülmüş ve tamamlanmıştır.

Halen, 28/02/2004 tarih ve 25387 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan İthalatta Haksız Rekabetin Önlenmesine İlişkin 2004/5 sayılı Tebliğ ile alınmış geçici önlem yürürlükte bulunmaktadır.

Kapsam

Madde 2- Bu tebliğ, 4412 sayılı Kanunla Değişik 3577 Sayılı İthalatta Haksız Rekabetin Önlenmesi Hakkında Kanun (Kanun), 30/10/1999 tarihli ve 23861 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan İthalatta Haksız Rekabetin Önlenmesi Hakkında Karar (Karar) ve İthalatta Haksız Rekabetin Önlenmesi Hakkında Yönetmelik (Yönetmelik) hükümleri ile 02/05/2002 tarihli ve 24743 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan İthalatta Haksız Rekabetin Önlenmesi Hakkında Yönetmeliğe Ek Madde Eklenmesine Dair Yönetmelik hükümleri çerçevesinde yürütülen damping soruşturması sonucunda alınan kesin karara esas teşkil eden bilgi ve bulguları içermektedir.

Bilgilerin toplanması ve değerlendirilmesi

Madde 3- Soruşturma açılmasını müteakip, söz konusu ürünün bilinen yerli üreticilerine, Müsteşarlıkça tespit edilen ithalatçılarına, ÇHC’de yerleşik bilinen ihracatçılarına ve anılan ülkede yerleşik diğer ihracatçılara erişilebilmesini teminen soruşturmaya taraf ülkenin Ankara Büyükelçiliğine soru formları gönderilmiştir.

Tarafların soru formunu yanıtlamaları için posta süresi dahil 37 gün süre tanınmıştır.

Soru formu gönderilen ÇHC’de yerleşik firmalardan verilen süre içinde cevap alınamamıştır.

Şikayet sahibi üreticiler, soru formuna usulüne uygun şekilde yanıt vermiştir. Ayrıca, soruşturma süresi boyunca Müsteşarlık ile işbirliği içinde olmuş ve gerektiğinde talep edilen ilave bilgi ve belgeleri temin etmiştir.

Soruşturma konusu maddenin ithalatını yaptığı tespit edilen ve kendilerine soru formu gönderilen firmalardan 14 tanesi ithalatçı soru formuna cevap vermiştir.

Ayrıca, geçici önlem alındıktan sonra soru formlarına usulüne uygun bir şekilde cevap veren ithalatçılara geçici ve kesin önlem bildirimi yapılmış, 5 firmadan geçici önlem bildirimine, 4 firmadan da kesin önlem bildirimine cevap alınmıştır.

Soru formuna, geçici ve kesin önlem bildirimine cevap veren firmalardan alınan görüşler değerlendirilmiştir. Tarafların soruşturma sırasında ortaya koyduğu ve mevzuat çerçevesinde dikkate alınabilecek nesnel görüşler nihai karar aşamasında dikkate alınmıştır.

Bu görüşler çerçevesinde ithalatçı firmalar, ithal ürünün tercih edilme sebeplerinin tüketici tarafından istenilen renk ve desende çeşit bulundurulması, işlevsel olması, ithalatçıların ellerinde bol yedek parça bulundurmaları, kumaş, metal, ve plastik aksamın kaliteli oluşu, yaygın dağıtım ağı sayesinde kısa sürede dağıtım ve hizmet verilebilmesi olduğunu ifade etmişlerdir.

Yerinde doğrulama soruşturması

Madde 4- Yönetmelik’in 21 inci maddesi çerçevesinde İstanbul’da yerleşik Türkiye üretiminin önemli bölümünü gerçekleştiren yerli üretici firmalar nezdinde yerinde doğrulama soruşturmaları gerçekleştirilmiştir.

İlgili tarafların bilgilendirilmesi

Madde 5- Soruşturma açılmasını müteakip, soruşturma konusu ülkenin Ankara’daki Büyükelçiliğine ve bilinen üretici/ihracatçı firmalara şikayetin gizli olmayan metni ve soruşturma açılış Tebliği gönderilmiştir.

Geçici önlem yürürlüğe girdikten sonra da ÇHC’nin Ankara Büyükelçiliğine ve yerli üreticilere geçici ve kesin bildirim ile geçici önlem Tebliği gönderilmiştir. Ayrıca, işbirliğinde bulunan ithalatçı firmalar da geçici önlem hakkında bilgilendirilmiş, geçici ve nihai bildirim yapılmıştır.

Soruşturma dönemi

Madde 6- Damping belirlemesi için 01/01/2003–30/06/2003 tarihleri arası soruşturma dönemi (SD) olarak kabul edilmiştir. Zarar belirlemesi için ise veri toplama ve analiz için 01/01/2000-30/06/2003 arasındaki dönem esas alınmıştır.

Bazı ithalatçılar, Ocak – Haziran 2003 döneminin zarar belirleme dönemi olarak oldukça kısa bir dönem olduğunu ifade etmişlerdir. Ancak, zarar belirleme dönemi iddia edildiği gibi 6 ay değil, 3 yıl 6 aylık süreyi kapsamaktadır.

İKİNCİ KISIM

Soruşturma Konusu Ürün ve Benzer Ürün

Soruşturma konusu ürün ve benzer ürün

Madde 7- 8715.00.10.00.00 gümrük tarife istatistik pozisyonu (GTİP) altında sınıflandırılan soruşturma konusu ürün, çocuk arabaları, pusetler ve çocuk taşımaya mahsus benzeri arabalardır. Çocuk arabaları, doğum anından üç yaşına kadar çocuklar için kullanılan motorsuz ve insan gücüyle hareket eden bir taşıma aracıdır.

Söz konusu ürün, başlıca üç üretim aşamadan geçmektedir. Metal aksam hazırlama safhasında ilk madde olarak gelen çeşitli evsafta borular ve saçların ilgili kesim, büküm ve delme işlemleri tamamlandıktan sonra kaynak işlemine ve ardından boyama işlemlerine geçilmekte; döşeme safhasında ise, belirli evsafta gelen kumaşların kesim, dikim ve baskı işlemleri tamamlanmakta ve plastik aksam yerleştirilmektedir. Son aşama olan genel montaj ve kontrol safhasında, tüm metal aksam ve kumaş döşeme malzemeleri birleştirilmekte, tekerlekler takılıp kalite kontrolden geçirildikten sonra paketlenerek satışa sunulmaktadır.

Soruşturma konusu çocuk arabaları, şasi üzerine monte edilmeye mahsus karoser, şasi ve tekerlekler olmak üzere üç temel parçadan oluşmaktadır. Diğer taraftan, söz konusu ürünün şasisinin ihmal edilebilir bir işçilik ile kolaylıkla diğer parçalar ile birleştirilerek mamul ürünü oluşturabildiği anlaşılmıştır. Bu nedenle, 8715.00.90.00.00 gümrük tarife istatistik pozisyonunda yer alan, çocuk arabaları, pusetler ve çocuk taşımaya mahsus benzeri arabaların şasilerinin de bu soruşturma kapsamında değerlendirilmesi uygun görülmüştür.

Yönetmelik’in 4 üncü maddesi çerçevesinde soruşturma konusu ülkeden ithal edilen ürün ile yerli üretici tarafından üretilen ürünün benzer ürün olup olmadığı incelenmiştir. Anılan madde uyarınca benzer ürün, dampinge veya sübvansiyona konu mal ile aynı özellikleri taşıyan bir mal, böyle bir malın bulunmaması halinde ise benzer özellikleri taşıyan başka bir mal şeklinde tanımlanmaktadır. Bu bağlamda, yerli ve ithal ürünlerin “benzer ürün” olup olmadığı hususu tespit edilirken, öncelikle aynı özelliklerin olup olmadığı, daha sonra da kullanım alanları ve özellikleri itibariyle benzer olup olmadığı hususu incelenmiştir.

İthalatçı soru formlarına, geçici ve kesin bildirime bazı ithalatçılar tarafından verilen cevaplardan, ithal ürün ile yerli ürünün tamamen aynı kalite ve özellikte olmamasına karşın, temelde aynı kullanım alanlarına sahip olduğu ve bu nedenle, ithal ile yerli ürünlerin birbirlerinin yerine geçebilme özelliğine sahip olduğu anlaşılmıştır.

Sonuç olarak, yerli üretim dalı tarafından üretilen ürün ile soruşturma konusu ülkeden ithal edilenlerin, teknik özellikleri, çeşitleri, dağıtım kanalları ve kullanım alanları itibariyle benzer özelliklere sahip olduğu ve soruşturmaya konu ülkeden ithal edilen ürünlerin yerli üretim dalının ürünüyle doğrudan rekabet içinde olduğu, bu nedenle de benzer ürün olarak kabul edilebileceği anlaşılmıştır.

Soruşturma konusu ürünle ilgili bu maddede belirtilen açıklamalar genel içerikli olup, uygulamaya esas olan GTİP ve karşılığı eşya tanımıdır.

ÜÇÜNCÜ KISIM

Dampinge İlişkin Belirlemeler

Genel

Madde 8- Soruşturmanın özellikle damping belirlemesi açısından muhatabı olan ÇHC’de yerleşik üretici/ihracatçıların işbirliğinde bulunmaması nedeniyle, normal değer ve ihraç fiyatının tespitinde Yönetmelik’in 26 ncı maddesi hükümleri uyarınca, başvuruda yer alan bilgiler de dahil olmak üzere eldeki mevcut veriler kullanılmıştır.

Normal değerin belirlenmesi

Madde 9- Temel olarak soruşturmaya konu ülkeden işbirliğine gelen üretici/ihracatçı bulunmamaktadır. Bu itibarla, normal değer belirlemeleri için Yönetmelik’in 26 ncı maddesi hükmü uyarınca mevcut veriler kullanılmıştır. Ayrıca, ÇHC piyasa ekonomisi uygulayan ülke olarak kabul edilmemektedir.

Normal değer belirlemesinde ticarete en çok konu olan puset tipleri dikkate alınmıştır. Bu bağlamda, soruşturma konusu ürünün maliyetine makul bir kâr miktarı eklenmek suretiyle hesaplanan oluşturulmuş değer, normal değer olarak alınmıştır.

İhraç fiyatı

Madde 10- İhraç fiyatı, ithalatçılardan elde edilen ihraç faturalarında yer alan fiyatlar üzerinden belirlenmiştir. İhraç fiyatı hesabında, normal değerde kullanılan ürün tipleri ile aynı tipte yer alan ürünler dikkate alınmış, satış fiyatları üzerinden gerekli ayarlamalar yapılarak ihraç fiyatına ulaşılmıştır. Hesaplanan FOB ihraç fiyatı fabrika çıkış aşaması fiyatı olarak kabul edilmiş ve başka bir ayarlama yapılmamıştır.

Fiyat karşılaştırması ve damping marjı

Madde 11- Damping marjı hesabında aynı tipte yer alan ürünler dikkate alınmış ve aynı ticari aşamada karşılaştırılmayı teminen, fabrika çıkış aşaması ihraç fiyatı ile fabrika çıkış aşamasında oluşan normal değer karşılaştırılmıştır.

Hesaplamalar sırasında, Yönetmelik’in 11 inci maddesi hükmü çerçevesinde, ihraç fiyatlarının farklı alıcı veya dönemler arasında önemli ölçüde değişkenlik gösterdiği tespit edildiğinden, dampingin büyüklüğünün tam olarak belirlenebilmesi amacıyla, damping marjı ağırlıklı ortalama normal değer ile işlem bazında ihraç fiyatlarının karşılaştırılması suretiyle belirlenmiştir.

Buna göre, damping marjı nispi olarak CIF bedelin %55,00’i oranında ve mutlak olarak 10,58 ABD Doları/Adet olarak tespit edilmiştir.

Bazı ithalatçılar, dampingin varlığına dair belirlemelerin sadece şikayetçi firmaların bilgileri üzerinden yapıldığını, ÇHC’de yerleşik üretici/ihracatçı firma bilgilerinin dikkate alınmadığını iddia etmişlerdir. Ancak, soruşturma açılmasını müteakip, ÇHC’de yerleşik soruşturma konusu maddenin bilinen ihracatçılarına, diğer ihracatçılara erişilebilmesini teminen soruşturmaya taraf ülkenin Ankara Büyükelçiliğine şikayetin gizli olmayan metni ve soruşturma açılış Tebliği ile birlikte üretici/ihracatçı soru formları gönderilmiştir. Geçici önlem yürürlüğe girdikten sonra da ÇHC’nin Ankara Büyükelçiliğine geçici ve kesin önlem bildirimi ile geçici önlem Tebliği iletilmiş, buna rağmen gerek soru formlarına gerekse ilgili bildirimlere yönelik olarak herhangi bir yanıt alınamamış, dolayısıyla İthalatta Haksız Rekabetin Önlenmesi Hakkında Yönetmelik’in 26 ncı maddesi gereğince belirlemeler eldeki mevcut verilere göre yapılmıştır.

DÖRDÜNCÜ KISIM

Zarar ve Nedenselliğe İlişkin Belirlemeler

BİRİNCİ BÖLÜM

Dampingli İthalatın Gelişimi

Genel açıklama

Madde 12- Yönetmeliğin 17 nci maddesi çerçevesinde, soruşturma konusu ülke menşeli ithalatın hacminde mutlak anlamda ya da Türkiye tüketimine oranla önemli ölçüde bir artış olup olmadığı ile bu ithalatın iç piyasadaki benzer mal fiyatları üzerindeki etkisi incelenmiştir.

Maddenin genel ithalatı

Madde 13- 2000 yılında yıllık 132.480 adet olan soruşturma konusu çocuk arabaları genel ithalatı 2001 yılında 116.930 adet olarak gerçekleşmiş, 2002 yılında 142.531 adete çıkmış ve soruşturma dönemi (SD) olan 2003 yılı ilk altı ayı içerisinde de 227.870 adet olmuştur.

Dampingli ithalat

Madde 14- Soruşturma konusu çocuk arabalarının ÇHC’den ithalatı 2000 yılında 99.623 adet iken, 2001 yılında 84.920 adet olmuş, 2002’de 114.582 ve SD’de de 200.011 adet olarak gerçekleşmiştir.

Dampingli ithalatın tüketime göre artışı

Madde 15- Soruşturma konusu ürünün yurtiçi tüketimi, 4 yerli üreticinin yurtiçi satışları ile genel ithalatın toplanması suretiyle hesaplanmıştır.

Bu çerçevede belirlenen toplam tüketim endeksi 2000 yılında 100 iken, 2001 yılında 94, 2002’de 120 ve SD’de 156 olarak gerçekleşmiştir. Dampingli ithalatın tüketim içindeki payı ise 2000 yılında %62,7 iken SD’de %80,6 olmuştur.

Dampingli ithalatın fiyatlarının gelişimi

Madde 16- ÇHC menşeli çocuk arabaları ithalatının ağırlıklı ortalama birim fiyatı CIF bazda 2000 yılında 21,9 ABD Doları/Adet iken, 2001, 2002 yıllarında ve SD’de sırasıyla 18,9 ABD Doları/Adet, 21,6 ABD Doları /Adet ve 16,8 ABD Doları /Adet olmuştur.

Fiyat kırılması

Madde 17- Fiyat kırılması, ithal ürün fiyatlarının Türkiye piyasasında yerli üreticinin yurt içi satış fiyatlarının yüzde olarak ne kadar altında kaldığını göstermektedir.

ÇHC menşeli ithalatın gümrük vergisi ve masrafları dahil Türkiye piyasasına giriş fiyatları, yerli üretim dalının fabrika çıkış aşamasındaki satış fiyatları ile mukayese edilmiş ve dampingli ithalatın fiyatının yerli üretim dalının fiyatının önemli ölçüde altında kaldığı tespit edilmiştir.

Buna göre, ÇHC menşeli çocuk arabaları için SD’de fiyat kırılması CIF bedelinin %46,66’sı oranında hesaplanmıştır.

İKİNCİ BÖLÜM

Yerli Üretim Dalının Durumu

Yerli üretim dalının ekonomik göstergeleri

Madde 18- Dampingli ithalatın yerli üretim dalı üzerindeki etkisinin belirlenmesinde, işbirliğinde bulunan diğer yerli üreticilerin ayrıntılı bazda yeterli bilgileri sağlayamamaları nedeniyle, Türkiye üretiminin önemli bölümünü gerçekleştiren Uzay Çocuk Araç-Gereçleri Tekstil ve Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti. ile Derya Bebe Çocuk Gereçleri İmalat Paz. San. Tic. Ltd. Şti. firmalarının çocuk arabalarına ilişkin verileri esas alınmıştır.

Bir ithalatçı firma tarafından dile getirilen bir başka itiraz ise az sayıda firmanın üretim dalını teşkil etmesinin mümkün olamayacağı yönünde olmuştur. Ancak, İthalatta Haksız Rekabetin Önlenmesi Hakkında Yönetmelik 20 nci maddesi hükmü gereği, şikayetin üretim dalı tarafından veya üretim dalı adına yapılmış sayılabilmesi için; şikayeti destekleyen üreticilerin toplam benzer mal üretiminin, şikayeti destekleyen üreticiler ile şikayete karşı çıkan üreticilerin toplam benzer mal üretiminin % 50’sinden fazla olması ve toplam Türkiye benzer mal üretiminin %25′inden az olmaması gerekmekte olup, soruşturma açılışı için gerekli şartlar şikayet sahibi firmalar tarafından sağlanmıştır.

Öte yandan, eğilimin sağlıklı bir şekilde incelenmesi amacıyla TL bazındaki veriler için yıllık ortalama Toptan Eşya Fiyat Endeksi (TEFE) kullanılarak enflasyondan arındırılmış reel değerler kullanılmıştır. Ayrıca, soruşturma dönemine ait verilerden dönemle alakalı faaliyetler eğilimin tespiti amacıyla yıllık olarak da endekslenmiştir. Ancak, karşılaştırma yaparken önceki yıllara ait 12 aylık veriler ile SD’ye ait 6 aylık gerçekleşmiş veriler kullanılmıştır.

a) Üretim

Yerli üretim dalının çocuk arabaları için 2000 yılında 100 olan üretim miktar endeksi, 2001 yılında 118, 2002’de 138, SD’de ise 57 olarak gerçekleşmiştir.

b) Satışlar

Yerli üretim dalının 2000 yılında 100 olan yurtiçi satış miktar endeksi, 2001’de 115, 2002’de 130 ve SD’de 53 olmuştur. Ayrıca, 2000 yılında 100 olan yerli üretim dalının satış hasılası müteakip yıllarda sırasıyla 76, 87 ve 50 olarak gerçekleşmiştir.

c) Piyasa Payı

Piyasa payında şikayetçi 4 yerli üretici verileri dikkate alınmıştır. Yerli üretim dalının yurtiçi pazar payı 2000 yılında %16,6 iken SD’de %8,2 olmuştur.

d) Kapasite Kullanımı

Yerli üretim dalının 2000 yılında %73 olan kapasite kullanım oranı, 2001 yılında %78, 2002’de %67 ve SD’de %56 olarak gerçekleşmiştir.

e) Yurtiçi Fiyatlar

Yerli üreticilerin ortalama yurtiçi satış fiyatı 2000 yılında reel bazda 100 iken, 2001 yılında 65 olarak gerçekleşmiş, 2002’de 66 ve SD’de ise 92 olmuştur.

f ) Stoklar

Yerli üretim dalının 2000 yılında 100 olan stok değer endeksi, 2001 yılında 159, 2002’de 209 olarak gerçekleşmiş, SD’de ise 221 olmuştur.

g) İstihdam

Yerli üretim dalının çocuk arabalarında 2000 yılında 100 olan toplam idari personel ve işçi sayısı endeksi, 2001 yılında 103, 2002’de 144 ve SD’de 141 olmuştur.

h) Ücretler

Üretimde çalışan işçilerin aylık ücretleri 2000’de 100 iken, 2001, 2002 ve SD arasında sırasıyla 94, 89,107 olmuştur.

i) Verimlilik

Üretimde çalışan işçi başına verimlilik endeksi 2000 yılında 100 iken, 2001’de 115, 2002’de 96 ve SD’de 81 olarak gerçekleşmiştir.

j) Büyüme

Yerli üretim dalının aktif büyüklüğü reel olarak 2000 yılında 100 iken 2001 yılında 94 olmuş, 2002’de 149 ve 2003’te 299 olarak gerçekleşmiştir.

k) Sermaye Artışı

Yerli üretim dalının 2000 yılında 100 olan öz sermayesi, 2001 yılında 119 olmuş, 2002’de 150 ve 2003’te de 225 olarak gerçekleşmiştir.

l) Nakit Akışı

Yerli üretim dalının faaliyetleri dolayısıyla yarattığı reel nakit akışı (kâr+amortisman) 2000 yılında 100 iken 2001 yılında 191, 2002’de 169 olmuş, 2003’te ise (-)43 olarak gerçekleşmiştir.

m) Yatırımlardaki Artış

Yerli üretim dalının tevsi ve yenileme yatırımları olmamıştır.

n) Kârlılık

Yerli üretim dalının 2000 yılında kârlılık seviyesi 100 alındığında, 2001 yılında 301, 2002’de 270, 2003’te (-)440 ve SD’de 60 olmuştur.

o) Maliyetler

Yerli üretim dalının 2000 yılında reel olarak 100 olan ağırlıklı ortalama birim sınai maliyetinin, 2001 yılında 82, 2002’de 73 ve SD’de de 102 olduğu tespit edilmiştir.

p) Yatırımların Geri Dönüş Oranı

Yerli üretim dalının yatırım hasılatı (Kâr/Öz kaynak) oranı 2000 yılında %19,2 iken 2001 yılında %48,4, 2002’de %34,6, 2003’te (-)%48,4 olmuş, SD’de ise %5,1 olarak gerçekleşmiştir.

r) Damping Marjının Büyüklüğü

Damping marjı, nispi olarak CIF bedelinin %55,00’i oranında ve mutlak olarak 10,58 ABD Doları/adet olarak bulunmuştur.

s) Ekonomik Göstergelerin Değerlendirilmesi

Yerli üretim dalının, 2000-SD arasında ekonomik göstergelerinin incelenmesi sonucunda; yurtiçi satış fiyatlarının reel olarak düştüğü, yerli üretim pazar payının azaldığı, kapasite kullanım oranının düştüğü, satılan mallar sınai maliyetinin ve stoklarının arttığı, kârlılığının büyük oranda azaldığı, işgücü verimliliğinin düştüğü ve yatırım hasılatının gerilediği tespit edilmiştir.

Ekonomik göstergelerinde yaşanan söz konusu olumsuz gelişmeler ışığında, yerli üretim dalının soruşturmaya konu ürün ile ilgili faaliyetlerinde ciddi sorunlar ile karşı karşıya olduğu anlaşılmaktadır.

Dampingli ithalatın yerli üretim dalı üzerindeki etkisinin değerlendirilmesi

Madde 19- Soruşturmaya konu ÇHC’nin önemli oranda damping yaptığı ve söz konusu üründe toplam ithalat hacminin %87,8’inin ÇHC’den gerçekleştiği belirlenmiştir. ÇHC’den yapılan dampingli ithalatın artışı ve bu ithalat fiyatlarındaki düşüşün yarattığı fiyat baskısının, özellikle soruşturma döneminde, yerli üretim dalı üzerindeki ekonomik etkisi incelendiğinde; yurtiçi satışlar, yurtiçi satış fiyatları, stoklar, kapasite kullanım oranı, pazar payı, verimlilik, yatırımların geri dönüş oranı, nakit akışı ve kârlılığa ilişkin göstergelerin olumsuz etkilendiği tespit edilmiştir. Fiyat kırılmalarının yüksek oranlarda olduğu dikkate alındığında, yerli üretim dalının dampingli ithalat ile fiyat rekabetine girmesinin mümkün bulunmadığı ortadadır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Dampingli İthalat ile Zarar Arasındaki Nedensellik Bağı

Dampingli ithalatın etkisi

Madde 20- Zarar inceleme döneminde soruşturma konusu ürün ithalatının, ÇHC’den mutlak ve nispi olarak arttığı, dampingli ithalatın fiyatlarının giderek daha da düştüğü ve yerli üretim dalının fiyatlarının önemli ölçüde altında kaldığı tespit edilmiştir. Dampingli ithalatın fiyatlarının yerli üretim dalının fiyatlarını kırması ve dampingli ithalattaki artış eğilimi ile yerli üretim dalında görülen olumsuz gelişmelerin eş zamanlı olarak ortaya çıkması nedeniyle dampingli ithalat ile yerli üretim dalı üzerinde oluşan zarar arasında illiyet bağı olduğu sonucuna varılmıştır.

Üçüncü ülkelerden ithalat

Madde 21- Üçüncü ülkelerden yapılan ithalatın 2000 yılı-SD arasındaki dönemde nispi olarak %15,2 oranında azaldığı tespit edilmiştir. Ayrıca, üçüncü ülkelerin pazar payının aynı dönemde %20,7’den %11,2’ye düştüğü belirlenmiştir.

Sonuç olarak, diğer ülkeler kaynaklı soruşturma konusu ithalat, gerek miktarı ve piyasa payındaki eğilim, gerekse fiyatları itibariyle bu aşamada yerli üretime zarar verebilecek boyutta görülmemektedir.

Diğer unsurların etkisi

Madde 22- 2001 yılında yaşanan talep daralması genel ithalat miktarında azalmaya yol açmıştır. Buna karşılık dampingli ithalatın daralmanın olduğu 2001 yılı sonrası önemli oranlarda artış gösterdiği, pazar payını sürekli artırdığı ve yerli sanayi ve üçüncü ülkeler pazar payı aleyhine genişlediği görülmüştür. Dampingli ithalatın fiyatlarının düşmesi ve ithalatın da buna bağlı olarak artması ve pazar payının genişlemesi dikkate alındığında, 2001 yılında yaşanan talep daralmasının, dampingli ithalatın yerli üretim dalına zarar verdiği ve aralarında nedensellik bağı olduğu gerçeğini değiştirmediği tespit edilmiştir.

BEŞİNCİ KISIM

Sonuç

Karar

Madde 23- Soruşturma sonucunda dampingin, yerli üretim dalında zararın ve her ikisi arasında illiyet bağının mevcut olduğu tespit edildiğinden, aşağıda tanımı ve menşei verilen eşyanın Türkiye’ye ithalatında karşısında belirtilen tutarda dampinge karşı verginin yürürlüğe konulmasına İthalatta Haksız Rekabeti Değerlendirme Kurulu tarafından karar verilmiştir.

GTİP
Eşyanın Tanımı
Menşe Ülke
Dampinge Karşı Vergi

(ABD Doları/adet)

8715.00.10.00.00
Çocuk arabaları, pusetler ve çocuk taşımaya mahsus benzeri arabalar
Çin Halk Cumhuriyeti
8,00

8715.00.90.00.00
Yalnızca şasiler
Çin Halk Cumhuriyeti
5,00

Geçici önlemlerin kesin olarak tahsili

Madde 24- Bu Tebliğ’in yürürlüğe girdiği tarihe kadar 2004/5 sayılı Tebliğ hükümlerine istinaden alınmış olan teminat şeklindeki geçici önlem kesin önleme dönüştürülmüş olup, kesinleşen dampinge karşı vergi Kanun’un 14 ve 15 inci maddeleri çerçevesinde tahsil edilir. Kesinleşen dampinge karşı verginin daha önce alınan geçici önlemden yüksek olduğu haller için fark tahsil edilmez, düşük olduğu haller için ise fark geri ödenir.

Daha düşük oranda vergi uygulama imkanının incelenmesi

Madde 25- Damping soruşturması sırasında, zararın önlenmesi için damping marjından daha düşük oranda bir kesin önlemin yeterli olup olmadığı incelenmiş, daha düşük oranda vergi uygulanmasına imkan bulunduğu sonucuna varılmıştır.

Uygulama

Madde 26- Gümrük idareleri, karar maddesinde gümrük tarife istatistik pozisyon numarası, ismi ve menşe ülkesi belirtilen maddelerin ithalatında, İthalatta Haksız Rekabeti Değerlendirme Kurulu’nca kararlaştırılan dampinge karşı vergiyi tahsil ederler.

Yürürlük

Madde 27- Bu tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 28- Bu tebliğ hükümlerini Dış Ticaret Müsteşarlığı’nın bağlı olduğu Bakan yürütür.

Resmi Gazete Tarih ve No : 01.08.2004 tarih ve 25540 sayılı Resmi Gazete

ASGARİ ÜCRET TESPİT KOMİSYONU KARARI

Karar Tarihi : 25/12/2008

Karar No : 2008/1

22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun 39 uncu maddesi gereğince, iş sözleşmesi ile çalışan ve bu Kanunun kapsamında olan veya olmayan her türlü işçinin asgari ücretini tespit etmekle görevli Asgari Ücret Tespit Komisyonu, 26/11/2008 tarihinde başladığı çalışmalarını 25/12/2008 tarihine kadar sürdürmüş ve yaptığı dört toplantı sonucunda;

1) Milli seviyede tek asgari ücret tespitine oybirliğiyle karar verilmiştir.

2) Son toplantıya Türk-İş temsilcileri katılmamıştır.

3) 16 yaşını doldurmuş işçilerin bir günlük normal çalışma karşılığı asgari ücretlerinin; 1/1/2009-30/6/2009 tarihleri arasında 22,20 (yirmiiki yirmi) Türk Lirası olarak, 1/7/2009-31/12/2009 tarihleri arasında ise 23,10 (yirmiüç on ) Türk Lirası olarak tespitine, toplantıya katılanların oybirliği ile,

4) 16 yaşını doldurmamış işçilerin bir günlük normal çalışma karşılığı asgari ücretlerinin; 1/1/2009-30/6/2009 tarihleri arasında 18,90 (onsekiz doksan ) Türk Lirası olarak, 1/7/2009-31/12/2009 tarihleri arasında ise 19,65 (ondokuz altmışbeş) Türk Lirası olarak tespitine, toplantıya katılanların oybirliği ile,

5) İş bu Kararın, 4857 sayılı Kanunun 39 uncu maddesine dayanılarak hazırlanan Asgari Ücret Yönetmeliği’nin 11 inci maddesi gereğince Resmî Gazete’de yayımlanmasına toplantıya katılanların oybirliğiyle,

karar verilmiştir.

GEREKÇE

Asgari ücret, bilindiği gibi ödenmesi zorunlu olan en az ücrettir.

Asgari ücretin belirlenmesini düzenleyen Asgari Ücret Yönetmeliği uyarınca, asgari ücret, pazarlık ücreti değildir.

Asgari ücretin belirlenmesi sırasında, Komisyonumuz, bu çerçevede bir karar alınması için çalışmış, işçilerin geçim şartları ve 2009 yılı enflasyon hedefi gibi faktörleri değerlendirmiştir.

İşte bu çerçevede hareket eden Komisyonumuz; 16 yaşını doldurmuş işçiler için günlük asgari ücreti; 1/1/2009-30/6/2009 tarihleri arasında uygulanmak üzere 22,20 ( yirmiiki yirmi ) Türk Lirası olarak, 1/7/2009-31/12/2009 tarihleri arasında ise 23,10 (yirmiüç on ) Türk Lirası olarak belirlemiştir.

16 yaşını doldurmamış işçiler için günlük asgari ücretin; 1/1/2009-30/6/2009 tarihleri arasında uygulanmak üzere 18,90 (onsekiz doksan) Türk Lirası olarak, 1/7/2009-31/12/2009 tarihleri arasında ise 19,65 (ondokuz altmışbeş ) Türk Lirası olarak belirlenmesi Komisyonca kabul edilmiştir.

Asgari Ücret Yönetmeliği’nin 11 inci maddesi gereğince, Asgari Ücret Tespit Komisyonu’nca belirlenen asgari ücretler, Resmî Gazete’de yayımlandığı tarihi izleyen ayın ilk gününden itibaren yürürlüğe girecektir.

Kaynak : 30.12.2008 tarih ve 27096 sayılı Resmi Gazete